MONO JAPAN by Tomoko

Hello, this is Tomoko. I would like to look back and talk about MONO JAPAN, which I joined as volunteer staff. Even though I cannot write sentences like Masako, but I hope you will read it like an experience report.

Because MONO JAPAN is the reason I started to think about an internship at JCE, I was very glad that I could help out at the event as staff. Even though I saw most of the booths at the event, I was not able to check out every little detail, so I am going to write about the Akabeko workshop I participated in instead.

“Akabeko” is a doll-making technique with paper and water. At that time, the participants were a mother with two children and me. The lecturer, Seki-san, came from Aizu city, Fukushima prefecture.

After a short explanation, we started with the workshop. At the beginning, I could not stop thinking ‘Wao!’. The materials we used were really simple, just water and paper. We painted it black before putting on a red layer, to make it look more deep. “Even though it looks easy, it is bit difficult.” “The mastery of craftsmen” oh, “the boy in front of me is really quick”, and more moments and thoughts like that made me very excited.

Fortunately, I still had some time after the family left, so I could continue with the workshop. Since I am more interested in the process of how a product is made and the people behind it, rather than the product itself, it was a really valuable experience for me to talk with Seki-san for a long time. It was a rare chance!

Also, during the workshop there were many people who wanted to join after seeing what I was doing. It is really interesting that the interest of one person, can influence the feelings of other people.

What I felt most excited about, was the hearty communication between visitors and craftsman. For example, I could see that Seki-san was talking really happy about his customers in Japan. Another visitor and craftsman talked about an abacus enthusiastically next to my workshop booth. There was direct communication in each room. I hope that in the future this event will continue to provide a place with warm communication.

One more thing, I was really glad to meet the people from the Ukiha booth, from Fukuoka prefecture. Visiting and meeting these people two years ago, became my turning point to come to Amsterdam. If I had not meet them, I would not be here. I did not expect such a miracle.

Of course there were some hard moments as stuff, but I enjoyed MONO JAPAN very much.


Opening Time & Style

*Nederlandse versie onderaan*

Living overseas, we tend to observe our own culture objectively in the neutral position and feel vividly and strongly on both positive and negative respective. By going through this, we sometimes re-discover new acknowledgements on our own culture that we’ve never noticed.  Unfortunately, we scarcely admit that we carry on definite traditional culture in our daily life except for seasonal occasions, such as a new year’s celebration in terms that our life style had leaned toward westernized style.  It might be ironically true that we would rather be genuinely amazed by the authentic Japanese beauty and a high standard of its quality when we encounter them mainly in foreign countries.

  My first meeting with Time & Style was at MONO Japan 2017 in Amsterdam.  It might be somewhat embarrassing to tell that it was almost my first time to recognize them even though I had lived in and around Tokyo for nearly 10 years, where their first shop was launched in 1997, nevertheless it wasn’t too long before I got obsessed with their products by the impression at MONO Japan.  On entering their exhibition space, there stood a cabinet in front of me with an elegant and delicate framework, wherein graceful shape of champagne and wine glasses were placed in line.  Just behind it, I found Japanese lacquer ware which were produced in Yamanaka, Ishikawa Pref.  When I hold it, I was amazed enough to say “WOW” unintentionally because I felt as if I had never handled such a light bowl which was fitted perfectly in my palm very gently.  All the responses from other people around me, regardless of the nationality, were quite the same and many of them touched furniture deliberately and felt the delicate texture, particularly a few people (mainly male) squatted so that they could gaze closely at the tabletop.

Learned from the staff about the background on their production, I realized that the craft man produced all the commodities mostly by hand with their great dedication.  This is an authentic Japanese beauty, which enables to penetrate universally,

  On March 23rd 2017. The day has come when the opening day of Time & Style Amsterdam that I had been excited about. The building with clock tower built in 1888 with 4 stories plus 1 basement provides an extensive space of approximately 900m2. Stepping inside, we feel a subtle tension in a tranquil atmosphere wherein their furniture, Lump, Tableware, Textile are placed neatly, which all are well-thought out designs and assert their distinctive presence. This place is just like a museum.

Personally, I was so impressed with the space with Japanese calligraphy placing a cabinet below with while porcelain and Bonsai on. From both sides, Andon lamp utilized Mino handmade washi paper and domestic cedar went off the subtle light, which really made us feel peaceful.

At the opening reception, the band was playing jazz music and we spent wonderful time there in any way.

   I assume that they hold a solid philosophy on their creation, which is “the fusion of traditional beauty and modern lifestyle”.  Their “authentic Japanese beauty” generated from the craftsmanship, which might have influenced Japanese human nature, should be succeeded by generations not been affected as time goes by.

Time & Style providing us a contemporary space where present and past co-exist makes us re-discover the authentic beauty and their philosophy should penetrate the world.

I am also very proud of them as one of the Japanese.


Als Japanner die in het buitenland woont, is het makkelijker om vanuit een neutrale positie met een objectieve blik naar de positieve en negatieve kanten van je eigen cultuur te kijken. Door dit te doen, vinden we soms nieuwe aspecten van onze cultuur die we voorheen nooit zagen. Helaas geven we nauwelijks toe aan onze cultuur in het dagelijkse leven, behalve voor seizoensfeesten zoals Nieuwjaarsdag. De rest ligt verborgen onder het moderne leven dat steeds meer op het Westen begint te lijken. Ironisch genoeg lijkt het waar te zijn dat we de kwaliteit en schoonheid van de authentieke Japanse cultuur en tradities pas inzien, als we in het buitenland zijn.

  De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Time & Style was in 2017, tijdens MONO Japan in Amsterdam. Het is een beetje beschamend om te vertellen, maar ondanks dat ik bijna 10 jaar in Tokyo heb gewoond (waar de eerste Time & Style winkel in 1997 werd geopend), had ik ze nog nooit eerder gezien. Niettemin raakte ik al snel geobsedeerd door de impressie van hun producten tijdens MONO Japan. Bij binnenkomst van de expositie ruimte stond ik recht voor een kast met een elegant en delicaat lijstwerk. In deze kast stonden sierlijke champagne en wijnglazen gerangschikt. Net achter deze kast zag ik Japans lakwerk staan dat gemaakt was in Yamanaka, Ishikawa provincie. Ik had nog nooit eerder zulke lichte kommen vast gehad die zo perfect in je handpalm passen. Ik was zo onder de indruk dat ik ‘ WOW’ zei. De reacties van de mensen om me heen, onafhankelijk van ieders nationaliteit, waren bijna gelijk. Vele pakte de producten op of raakte ze aan om de verfijnde textuur te voelen. Ook waren er mensen (voornamelijk mannen) die voorover bukte zodat ze de tafeloppervlaktes van dichterbij konden bekijken. Na een gesprek met een van de medewerkers, kwam ik erachter dat bijna al het werk met veel toewijding met de hand werd gedaan. Dit is authentieke Japanse schoonheid die wereldwijd kan binnendringen.

  Op 23 maart 2017 was het dan eindelijk zo ver. De openingsdag van de nieuwe winkel van Time & Style in Amsterdam. Ik had er enthousiast op gewacht. Het gebouw met ingebouwde klokkentoren, bestaat uit maar liefst 4 verdiepingen en een souterrain en werd in 1888 gebouwd. Met een oppervlakte van maar liefst 900m2, biedt het veel ruimte en mogelijkheden. Als je binnenkomt, voel je een subtiele spanning in een kalme sfeer, waarin het meubilair, lampen, tafels, en textiel netjes zijn geplaatst. Ieder stuk is goed doordacht ontworpen en laten hun onderscheidende aanwezigheid gelden. Het lijkt net een museum.

Zelf was ik erg onder de indruk van de ruimte waar Japanse kalligrafie boven een kast hing. Op deze kast stond wit porselein en een Bonsai. Aan beide kanten stonden Andon lampen gemaakt van handgemaakt Mino washi papier en Japanse ceder (Gyo). Er straalde een Japanse kalmte.

Tijdens de opening receptie speelde een band Jazz muziek. We hadden een hele mooie tijd.

Ik ga er vanuit dat er een solide gedachte achter al de creaties zit; “Het samenkomen van traditionele pracht en moderne leefstijl”. De “authentieke Japanse schoonheid” die voortkomt uit het handwerk, misschien beïnvloed door de Japanse menselijke aard, gaat waarschijnlijk al jaren over van generatie op generatie.

Time & Style voorziet ons van een plek waar het verleden en het heden hand in hand gaan en waar we authentieke schoonheden weer opnieuw kunnen ontdekken. Dit zou de hele wereld mogen meemaken. Als Japanner ben ik erg trots op ze.

Masako Tashiro

Nederlands vertaald door Loes Janssen

Tomoko’s 2016 in the Netherlands

Hello, I’m Tomoko.
It’s already 4 month since I came here, it was very short but very long time for me.

I want to look back for my life or discoveries.

I spent these days working as an intern at Schiphol airport as my school project, and also working at JCE on weekend, and every time I talked with Emiko about what happened during the week.

First, I want to write about work at JCE.

Briefly, I started to work at here because I was interested in Japanese traditional crafts or techniques but what I knew was really small amount, so I wanted to know about that more and more.

By joining in many events like MAKER KAMER, ELLE decoration live, JAPAN Market, design exhibition of Yuzen, I had opportunities to tell to customer about the products face to face, help to organize the event, I could experience many many things. Every time I felt both feeling, excitement and difficulty. It’s very exciting thing to make better something when I face some difficulty and it was so precious experience to do by myself because if I don’t know, I can’t find what is happening at background of the event.

Besides, I could listen very interesting story that Mr. Nakajima told me when I met him during the Yuzen design exhibition. It was about the productive side. For example, about coming of age ceremony. If there are one million people of my age, if there are half million men and women, and one out of five will buy Furisode, it is specific Kimono for this ceremony, producers have to make 100 thousands of that. If they make more amount of Kimono, these will be not necessary.

At the same time, they have to think about which company will make how many, and if there are so many company, it’s not easy to know that. Also, about a reason that works for craftsman is disappearing, he told me a lot of stories about “present” situation. These are very natural but I didn’t focus so very stimulated for me. I want to write about this again at the other time.

Since I came to here, by many experiences, meeting so many people, my perspective was broadened very much. I could find many new ways to choose after this study and now I got lost my way of life. It’s very happy thing for me.

Everything I touched has wider and deeper side than I expected, and always there were culture in every background. I felt like I dived into the sea filled with Japanese culture.

About the total thing,

Every day I feel differences between Dutch and Japanese culture, like service or how to tell our opinions. Since we have different backgrounds, meanings of words or sentences come to be different, too, and it is not easy to understand each other. We have to talk a lot and it takes long time.

Strengths has also weakness, so I want to experience a lot and want to be able to choose the best way when I face the same situation.

Though there are so many difficulties, what I feel the best thing to come here is I can think sincerely about myself and also my home country, about social problem, education, traditional crafts or culture and more. Even just walking around, all are first time for me at here, it is very exciting.

My world was very small.

After coming here, I faced my weakness or bad point a lot of time, sometimes tried something to overcome, thought about it very hard, disappointed myself, escaped to somewhere, grew up a little, this is my life in 2016.

I would like to try many things also in 2017 and grow up as much as I can.

Thank you very much for reading.

See you again in next year,

Tomoko Kobayashi


Sumie workshop report (22 October)

Hello, I’m Tomoko.
This is my report of the Sumie workshop held on the 22nd of October.

When you hear the word, ”Sumie”, what do you think?
I thought it was just drawing pictures with ink. Some of you may think how simple it is, but after the workshop my feeling changed surprisingly.

This workshop had already been held a few times at JCE and this time, its content was to draw the landscape in Suibokuga. Ms. Katamine lectured us, she came from Leiden.

By the way, painting only in ink are called Sumie and among sumie, paintings that use various techniques of shading and graduation are called Suibokuga in Japanese.

Process of this workshop is,
1. Explanation of Sumie
2. Making ink by rubbing an ink stick on an ink stone
3. Demonstration of each drawing techniques and trying it out
4. Let’s draw a landscape!

At first, Ms. Katamine explained about the history and various techniques of Sumie, and differences between two kinds of stamps on pictures, Gain and Yuin. After that, participants started to rub an ink stick to make ink.


Gradually, we could smell the nice scent of the ink!
After making ink, learned various drawing techniques. Since Ms. Katamine demonstrated each techniques one by one, it was very easy to find out how to draw it and all participants listened her lecture earnestly.


For me, the way of using the brush when drawing was very interesting because sometimes they painted with reverse direction of brush, or widened point of the brush. I only knew ways of using the brush for calligraphy so it was very surprising.


After practicing all techniques, we drew a landscape at the end.
Every participant had each way of using their brush, it seemed very different even though they use the same composition and models.


I asked the participants “What point is fascinating for you?”, and I got the answer that it was very simple but it had great depth.
It has no color but how much water you use or how much pressure you put on the brush makes a big difference in the outcome of the rocks or seas draw. Although color has its fascinating point, it is also very fascinating and interesting that we can represent various things only with neutral colors.

Every time I join a workshop, I feel it is very different what I know and what I experience.
I wrote at first too, even though my first impression of Sumie was very simple, by knowing the process like how to move brush made big differences, I could feel my knowledge being broadened, deepened and at the end, I always feel impressed.

During this workshop, I worried about the brush they used because it seemed to be very damaged by using it with widened point and no moisture, so I asked Ms. Katamine.
If we draw with a cheap brush made with chemical fibers, it can last only a few times. Also for ink, if we use with a cheap one contains different ingredients, it will run with water, but if we use the natural brush or ink, it can last for some years and the ink won’t run.
When it seems to be the same at a first glance, you can find differences by using. I felt that there is a real meaning in using natural tools. I would like to search how to make its tools, too!


Nice posture!

Lezing van Unagino-Nedoko

Gisteren waren CEO van Unagino-Nedoko, Takahiro Shiramizu en tolk/collega Rei Watanabe bij DutchCulture voor een lezing over de organisatie en met wat voor projecten ze bezig zijn geweest.

Ikzelf had ze gisterochtend pas voor het eerst leren kennen en kort gesproken dus ik wist er nog vrij weinig over, maar gelukkig gaven ze diezelfde dag nog een presentatie waar ik bij mocht zijn waardoor ik direct een goed beeld kreeg van deze veelzijdige organisatie

Allereerst, wat is Unagino-Nedoko? Of eerder; wat betekent het? Blijkbaar is unagi no nedoko (うなぎの寝床 letterlijk vertaald: “slaapplaats van een paling” ) een uitdrukking die gebruikt wordt bij het omschrijven van lange smalle gebouwen met een kleine ingang. Oude Japanse straten hebben nog veel van dit soort gebouwen en de winkel van Unagino-Nedoko is ook in zo een gevestigd, in Yame in de Kyushu regio.

Unagino-Nedoko is opgericht door Takahiro Shiramizu en Shogo Haraguchi, met het doel de lokale ambachten van Kyushu samen te brengen, te behouden en toegankelijk te maken voor de rest van Japan en de wereld. Dit doen ze door middel van onder andere de winkel in Yame en webshop waar ze verschillende handgemaakte producten verkopen, het organiseren van evenementen in Japan, en veel onafhankelijk onderzoek en interactie met lokale ambachtslieden, designers en geïnteresseerden.

Het was duidelijk dat Unagino-Nedoko erg veel waarde hecht aan het verhaal achter de verschillende traditionele Japanse ambachten. Zo zoeken ze steeds naar nieuwe manieren om deze waarde over te brengen aan consumenten, en de ambachtslieden dichter bij deze consumenten te brengen. Vooral op een internationale schaal is het voor te stellen dat dat heel moeilijk zal zijn, maar met het Holland-Kyushu project dat in het leven geblazen is om de culturele band tussen Nederland en Kyushu te versterken, is al een mooie samenwerking aan het bloeien.

Er zijn al verscheidene culturele uitwisselingen geweest tussen Nederlandse designers en Japanse traditionele ambachtslieden in Kyushu. Een goed voorbeeld hiervan is nog tot en met 30 oktober te bekijken op Dutch Design Week in Eindhoven. Het is erg interessant om te zien hoe nieuwe ideeën en projecten ontstaan door samenwerkingen en uitwisseling van kennis tussen creatieve geesten uit twee totaal verschillende culturen. De sfeer tussen Unagino-Nedoko en de aanwezigen bij de lezing was ook heel open en informeel, er werden veel interessante dingen verteld en ik heb het gevoel dat ik ook weer een hoop heb geleerd van iedereen. Ik kijk uit naar wat de samenwerking nog meer teweeg zal brengen!


Arita Porselein van Nu – Rijksmuseum, Amsterdam


1: Vazen, Kakiemon (Japan)

Op 21 april 2016 nam Emiko mij mee naar de perspreview voor de tentoonstelling van het Arita porselein in het Rijksmuseum te Amsterdam.

Geschiedenis Arita en Nederland

In 1616 ontstond voor het eerst het Arita porselein door hulp van de Koreaanse pottenbakkers. Deze pottenbakkers woonden in de omgeving van Arita. Met hun kennis en vaardigheden ontwikkelden de pottenbakkers in Arita een breed assortiment met verschillende stijlen in hun porselein. Het Arita porselein werd populair in Nederland toen de Verenigde Oost-Indische Compagnie (V.O.C.) begon met handelen in porselein. Door onrust in China rond 1644 richtten de handelaars van de V.O.C. zich op Japan. Het Delfts blauw heeft invloeden gehad op het Arita porselein en vice versa. De collectie in het Rijksmuseum ondersteunt deze eeuwenoude culturele connectie.

Het 2016/ project

Arita is sinds 1616 een belangrijk centrum van de Japanse porseleinindustrie. De jaren tachtig waren de hoogtijdagen voor de productie, maar is hierna flink afgenomen. Het Arita 2016/ project is opgericht om de porseleinindustrie in Arita nieuw leven in te blazen. Het project is geïnitieerd door de stad Saga en creatief directeur van het voorgaande 1616/ project Arita: Teruhiro Yanagihara. Hij nodigde de ontwerpers Scholten&Baijings uit, waarna zij samen met kunstenaars over de hele wereld een zeer uitgebreid servies hebben ontworpen. Dit leverde nieuwe producten op voor het 400 jaar bestaan van het Arita porselein. (DutchCulture, 2015)


2: Borden, Scholten&Baijings (Nederland)

De expositie

Het was voor mij de eerste keer om mee te gaan naar een officiële persopening dus ik was al zeer benieuwd hoe het zou zijn. Om 10:30 begon de opening met een receptie, waarna er een korte speech werd gehouden door de vicegouverneur van Saga, Scholten&Baijings, meneer Teruhiro Yanagihara en meneer Kakiemon. Daarnaast waren ook alle pottenbakkers die jaren aan dit project gewerkt hebben aanwezig.


3: Van links naar rechts: mr. Kakiemon, mr. Fitski, mr. Yanagihara, Scholten & Baijings

Na de opening en receptie was het tijd op de expositie te bekijken. Deze is tentoongesteld in het Aziatisch Paviljoen. De expositie bestaat uit 43 porseleinen attributen met elk een verschillende stijl. De ontwerpers hebben uitleg gegeven wat voor een gedachte achter het product zat en hoe zij op het idee zijn gekomen. Een van mijn persoonlijke favorieten was het servies van Christien Meindertsma (zie foto 4). Het design oogt simpel en praktisch, maar wat het zo speciaal maakt is dat het glazuur op het servies is gemaakt van oude scherven die tot een fijn poeder zijn gestampt. Zodra je dichterbij komt, zie je hier de ‘kruimels’ nog van terug op het servies.


4: Servies, Christien Meindertsma (Nederland)

Naast deze ontwerpen is er in het Aziatisch Paviljoen ook een presentatie te zien van het Kakiemon-porselein. De 15e generatie van Kakiemon ontwierp hedendaagse objecten speciaal voor het Rijksmuseum. Deze staan samen tentoongesteld met de 17de –eeuwse stukken. Het porselein wordt dus al generaties lang gemaakt door de familie Kakiemon en is vernoemd naar meester Sakaida Kakiemon (1596-1666). De Kakiemon collectie in het Rijksmuseum bestaat uit 110 stukken en is daarmee de grootste collectie van Kakiemon porselein in Nederland. (Rijksmuseum, 2016)

Ik raad het ten zeerste aan om eens langs te gaan en een kijkje te nemen. Het is namelijk niet alleen interessant voor liefhebbers van porselein, maar ook voor liefhebbers van de Japanse traditie en cultuur!

Rachelle Verheijden (Stagiaire van JCE)

Japan Open Café in Lloyd Hotel

Op de avond van woensdag 24 februari werd er het eerste Japan Open Café georganiseerd in samenwerking met het Lloyd hotel. De avond stond voornamelijk in het thema van de vrouwenrechten in Japan, en hier werd een korte presentatie over gegeven door Ingrid Houtkooper. Ingrid is Japanologe en bezig met het promotieonderzoek voor vrouwen en werk in Japan.

In het begin van de avond, nadat iedereen een drankje had gepakt bij de bar, werd het Open Café geopend door Emiko Chujo, directrice van het Japan Cultural Exchange. Zij gaf een korte uitleg over de geschiedenis van het Lloyd Hotel en de geschiedenis die het had met Japan.

Uiteindelijk was de tijd aangebroken waar Ingrid haar presentatie gaf over haar onderzoek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik me nog niet had verdiept in de ongelijke verdeling van vrouwen en mannen in Japan en na haar presentatie zet het je toch aan het denken. Erg interessant dus.

Hierna hadden de deelnemers tijd om zich voor te stellen aan elkaar. Ikzelf heb ook een aantal nieuwe mensen leren kennen, en ben dus erg blij dat ik mee ben gegaan. Je hoort zoveel interessante verhalen zoals hoe een echtpaar elkaar heeft ontmoet in Japan, hoe iemand het rondreizen door verschillende Aziatische landen heeft ervaren en nog veel meer.

De volgende Japan Open Café wordt over 2 maanden gehouden in Den Haag. Ik raad het ten zeerste aan om er eens een kijkje te nemen.

Japan Open Cafe Facebook

Interview with Mr. Kore-eda


We had a chance to interview Mr. Kore-eda, the director of “Our Little Sister” yesterday!

We could have a insightful talk with him about the film, cultural differences and such. The interview will be published in the early December around when “Our Little Sister” starts to be screened in the Netherlands.

Mubii Japan“, the special film programme at EYE, will also have screenings of other films by Kore-eda. Check it out!


Photo: Ellie Duinker

Repair Café

I was told that there is a monthly event called Repair café where volunteer workers repair things you bring. Even though I only had very limited information about it, I was quite interested and decided to visit it with my sad teddy bear from a second hand store.


This teddy bear has a slightly human like proportion which I admire.  Although I sort of like the sadness it has, the legs are about to fall apart and the filling is partly exposed and it would probably be really broken if it’s not taken care of now.

I went to the one taken place in Amsterdam Oude West.


When you enter, first you meet the receptionists, show the thing you brought and fill in the form. Then you will be guided to the volunteer people who can take care of the things with problem you brought. Each categories, such as textile and mechanic, has its own tables and 2-3 specialized volunteers sitting around and work. I was guided to the textile section.

My teddy bear went to Chiquita, who studied textile in the same school as me, (such a nice coincidence!), to be fixed. We discussed how it should be fixed and agreed on only fixing the joints of the legs and body. She explained me it would require a careful hand work and take time so she would bring it home and fix with care, and later I will pick it up.


I also had a chance to have a little talk with  Annemarie who organize repair café in Amsterdam West.

This particular repair café in Amsterdam Oude West has been running for 2 and a half years now and taking place once in every month. Repair café it self was initiated and  founded by Martine Postma in the late 2000 in Amsterdam. It has expanded all over the world now, there are also ones in Japan as well. There are over 20 repair cafes in Amsterdam.

Annemarie works on organization, promotions , for instance, on Facebook and local news papers, and gathering volunteer workers. Gathering volunteer people has been one of the difficult work for her.


It is one of the important purposes of Repair café to work as a platform to activate the neighborhood. The visitors can get their things repaired mostly without paying or sometime with little amount, and that leads them avoid throwing things immediately learn to use things longer with care. The volunteer can contribute to the local society with their knowledge and talent, that leads them having self esteem. Repairing things creates a positive cycle in the local community.

There are of course problems repair café has to face. One of the biggest is the fact many of the electronic products are made to be broken, and when they get broken it is impossible to repair. They consider it is their task to spread the awareness and insist corporations should produce more repairable products.

It was an very interesting visit to find out and learn about the activity of repair café, a function as a platform activating a local community, and a potential of sending a strong message to the society for making a more sustainable future.

I am looking forward to welcome back the teddy bear, hoping it will be little more happy.

Thank you Annemarie and Chiquita for letting me have talk with you and sharing your stories!

The next Repair Cafe in Amsterdam Oude West will be taken place 18th September. The adress; Douwes Dekkerstraat 2



Amsterdam Gay Pride 2015


The Amsterdam Gay Pride took place last week. It started in 1996, since then ever year it happens from the last week of July to the first week of August. Amsterdam Gay Pride is not only one of the biggest amongst the gay pride events in the world but also one of the notable events in Amsterdam.

The canal parade was on 1st of August , and there were 80 boats in total “marching “and it attracted tens of thousands audiences. It had been unfortunately unpleasant and non summer like weather-wise before. But on the day of parade, the sky showed up with a little cloud not being too hot, so it ended up being sort of a perfect weather to attend in the highly packed streets along the canal.

There are quite a diversity in the groups participating, such as big corporations sponsoring the event, the Dutch national institutions, NPO, and a fetish shop in town. They entertain the audience with the flamboyantly decorated boats and dancing in fabulous costumes.

P1100109 Municipal office of Amsterdam

P1100148Aids Fonds

P1100167 Fetish shop

P1100160 Post Office

P1100137Ministry of defense

P1100118And a man,,,,

Throughout the pride week, you can experience the week with diverse events from cultural ones to a kinky party for beginners. For instance, in the Artis Zoo, specialists give a tour introducing the gay animals and some galleries make special exhibitions on LGBT theme.

The flags for the Amsterdam pride can be seen all over in the city, even the Stedelijk contemporary art museum make their own pride flags and a supermarket make a pride corner. You can feel that the whole city is trying to warm up and support the pride event and make it more enjoyable.

image (21)image (17)image (13)

You can apply for participating the canal pride in 2016 already in January next year, so be quick!