Nieuwe stagiaire, Tirza

Hallo allemaal

Ik ben Tirza en ik ben de nieuwe stagiaire bij Japan Cultural Exchange. Ik studeer Japans aan de hogeschool Zuyd in Maastricht. Ik heb een jaar in Kyoto gestudeerd aan de Kyoto University of Foreign Language waar ik een onvergetelijke tijd heb doorgebracht. Ik heb veel geleerd, nieuwe ervaringen opgedaan en lieve vrienden gemaakt. Kyoto is een tweede thuis geworden en ooit op een dag wil ik daar weer wonen. Tijdens mijn study exchange raakte ik geïnteresseerd in de culturele uitwisseling tussen Japan en Nederland. Na mijn terugkeer was dit uiteindelijk mijn motivatie geweest om te solliciteren bij JCE. Verder kan ik niet leven zonder muziek, en ik kijk graag Japanse drama’s in mijn vrije tijd. Ik zie mijn tijd bij JCE met plezier tegemoet.

Hello everyone

I am Tirza and I am the new intern at Japan Cultural Exchange. I study Japanese at Zuyd University of Applied Science in Maastricht. I studied a year at Kyoto University of Foreign Language where I had the time of my life. I learned a lot and experienced new things for the first time. I also made sweet friends. Kyoto became a second home to me and I would love to return some day. During my study exchange I got interested in the cultural exchange between Japan and The Netherlands. That is the reason why I applied as an intern at JCE when I came back. I cannot live without music and I like to watch Japanese drama’s in my free time. I am excited to work as an intern at JCE.

MONO JAPAN by Tomoko

Hello, this is Tomoko. I would like to look back and talk about MONO JAPAN, which I joined as volunteer staff. Even though I cannot write sentences like Masako, but I hope you will read it like an experience report.

Because MONO JAPAN is the reason I started to think about an internship at JCE, I was very glad that I could help out at the event as staff. Even though I saw most of the booths at the event, I was not able to check out every little detail, so I am going to write about the Akabeko workshop I participated in instead.

“Akabeko” is a doll-making technique with paper and water. At that time, the participants were a mother with two children and me. The lecturer, Seki-san, came from Aizu city, Fukushima prefecture.

After a short explanation, we started with the workshop. At the beginning, I could not stop thinking ‘Wao!’. The materials we used were really simple, just water and paper. We painted it black before putting on a red layer, to make it look more deep. “Even though it looks easy, it is bit difficult.” “The mastery of craftsmen” oh, “the boy in front of me is really quick”, and more moments and thoughts like that made me very excited.

Fortunately, I still had some time after the family left, so I could continue with the workshop. Since I am more interested in the process of how a product is made and the people behind it, rather than the product itself, it was a really valuable experience for me to talk with Seki-san for a long time. It was a rare chance!

Also, during the workshop there were many people who wanted to join after seeing what I was doing. It is really interesting that the interest of one person, can influence the feelings of other people.

What I felt most excited about, was the hearty communication between visitors and craftsman. For example, I could see that Seki-san was talking really happy about his customers in Japan. Another visitor and craftsman talked about an abacus enthusiastically next to my workshop booth. There was direct communication in each room. I hope that in the future this event will continue to provide a place with warm communication.

One more thing, I was really glad to meet the people from the Ukiha booth, from Fukuoka prefecture. Visiting and meeting these people two years ago, became my turning point to come to Amsterdam. If I had not meet them, I would not be here. I did not expect such a miracle.

Of course there were some hard moments as stuff, but I enjoyed MONO JAPAN very much.


Opening Time & Style

*Nederlandse versie onderaan*

Living overseas, we tend to observe our own culture objectively in the neutral position and feel vividly and strongly on both positive and negative respective. By going through this, we sometimes re-discover new acknowledgements on our own culture that we’ve never noticed.  Unfortunately, we scarcely admit that we carry on definite traditional culture in our daily life except for seasonal occasions, such as a new year’s celebration in terms that our life style had leaned toward westernized style.  It might be ironically true that we would rather be genuinely amazed by the authentic Japanese beauty and a high standard of its quality when we encounter them mainly in foreign countries.

  My first meeting with Time & Style was at MONO Japan 2017 in Amsterdam.  It might be somewhat embarrassing to tell that it was almost my first time to recognize them even though I had lived in and around Tokyo for nearly 10 years, where their first shop was launched in 1997, nevertheless it wasn’t too long before I got obsessed with their products by the impression at MONO Japan.  On entering their exhibition space, there stood a cabinet in front of me with an elegant and delicate framework, wherein graceful shape of champagne and wine glasses were placed in line.  Just behind it, I found Japanese lacquer ware which were produced in Yamanaka, Ishikawa Pref.  When I hold it, I was amazed enough to say “WOW” unintentionally because I felt as if I had never handled such a light bowl which was fitted perfectly in my palm very gently.  All the responses from other people around me, regardless of the nationality, were quite the same and many of them touched furniture deliberately and felt the delicate texture, particularly a few people (mainly male) squatted so that they could gaze closely at the tabletop.

Learned from the staff about the background on their production, I realized that the craft man produced all the commodities mostly by hand with their great dedication.  This is an authentic Japanese beauty, which enables to penetrate universally,

  On March 23rd 2017. The day has come when the opening day of Time & Style Amsterdam that I had been excited about. The building with clock tower built in 1888 with 4 stories plus 1 basement provides an extensive space of approximately 900m2. Stepping inside, we feel a subtle tension in a tranquil atmosphere wherein their furniture, Lump, Tableware, Textile are placed neatly, which all are well-thought out designs and assert their distinctive presence. This place is just like a museum.

Personally, I was so impressed with the space with Japanese calligraphy placing a cabinet below with while porcelain and Bonsai on. From both sides, Andon lamp utilized Mino handmade washi paper and domestic cedar went off the subtle light, which really made us feel peaceful.

At the opening reception, the band was playing jazz music and we spent wonderful time there in any way.

   I assume that they hold a solid philosophy on their creation, which is “the fusion of traditional beauty and modern lifestyle”.  Their “authentic Japanese beauty” generated from the craftsmanship, which might have influenced Japanese human nature, should be succeeded by generations not been affected as time goes by.

Time & Style providing us a contemporary space where present and past co-exist makes us re-discover the authentic beauty and their philosophy should penetrate the world.

I am also very proud of them as one of the Japanese.


Als Japanner die in het buitenland woont, is het makkelijker om vanuit een neutrale positie met een objectieve blik naar de positieve en negatieve kanten van je eigen cultuur te kijken. Door dit te doen, vinden we soms nieuwe aspecten van onze cultuur die we voorheen nooit zagen. Helaas geven we nauwelijks toe aan onze cultuur in het dagelijkse leven, behalve voor seizoensfeesten zoals Nieuwjaarsdag. De rest ligt verborgen onder het moderne leven dat steeds meer op het Westen begint te lijken. Ironisch genoeg lijkt het waar te zijn dat we de kwaliteit en schoonheid van de authentieke Japanse cultuur en tradities pas inzien, als we in het buitenland zijn.

  De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Time & Style was in 2017, tijdens MONO Japan in Amsterdam. Het is een beetje beschamend om te vertellen, maar ondanks dat ik bijna 10 jaar in Tokyo heb gewoond (waar de eerste Time & Style winkel in 1997 werd geopend), had ik ze nog nooit eerder gezien. Niettemin raakte ik al snel geobsedeerd door de impressie van hun producten tijdens MONO Japan. Bij binnenkomst van de expositie ruimte stond ik recht voor een kast met een elegant en delicaat lijstwerk. In deze kast stonden sierlijke champagne en wijnglazen gerangschikt. Net achter deze kast zag ik Japans lakwerk staan dat gemaakt was in Yamanaka, Ishikawa provincie. Ik had nog nooit eerder zulke lichte kommen vast gehad die zo perfect in je handpalm passen. Ik was zo onder de indruk dat ik ‘ WOW’ zei. De reacties van de mensen om me heen, onafhankelijk van ieders nationaliteit, waren bijna gelijk. Vele pakte de producten op of raakte ze aan om de verfijnde textuur te voelen. Ook waren er mensen (voornamelijk mannen) die voorover bukte zodat ze de tafeloppervlaktes van dichterbij konden bekijken. Na een gesprek met een van de medewerkers, kwam ik erachter dat bijna al het werk met veel toewijding met de hand werd gedaan. Dit is authentieke Japanse schoonheid die wereldwijd kan binnendringen.

  Op 23 maart 2017 was het dan eindelijk zo ver. De openingsdag van de nieuwe winkel van Time & Style in Amsterdam. Ik had er enthousiast op gewacht. Het gebouw met ingebouwde klokkentoren, bestaat uit maar liefst 4 verdiepingen en een souterrain en werd in 1888 gebouwd. Met een oppervlakte van maar liefst 900m2, biedt het veel ruimte en mogelijkheden. Als je binnenkomt, voel je een subtiele spanning in een kalme sfeer, waarin het meubilair, lampen, tafels, en textiel netjes zijn geplaatst. Ieder stuk is goed doordacht ontworpen en laten hun onderscheidende aanwezigheid gelden. Het lijkt net een museum.

Zelf was ik erg onder de indruk van de ruimte waar Japanse kalligrafie boven een kast hing. Op deze kast stond wit porselein en een Bonsai. Aan beide kanten stonden Andon lampen gemaakt van handgemaakt Mino washi papier en Japanse ceder (Gyo). Er straalde een Japanse kalmte.

Tijdens de opening receptie speelde een band Jazz muziek. We hadden een hele mooie tijd.

Ik ga er vanuit dat er een solide gedachte achter al de creaties zit; “Het samenkomen van traditionele pracht en moderne leefstijl”. De “authentieke Japanse schoonheid” die voortkomt uit het handwerk, misschien beïnvloed door de Japanse menselijke aard, gaat waarschijnlijk al jaren over van generatie op generatie.

Time & Style voorziet ons van een plek waar het verleden en het heden hand in hand gaan en waar we authentieke schoonheden weer opnieuw kunnen ontdekken. Dit zou de hele wereld mogen meemaken. Als Japanner ben ik erg trots op ze.

Masako Tashiro

Nederlands vertaald door Loes Janssen

COOL JAPAN in Museum Volkenkunde!


Wereldwijde fascinatie in beeld

Vanaf 14 april tot en met 17 september 2017 presenteert Museum Volkenkunde in Leiden de tentoonstelling ‘COOL JAPAN’, waar de hedendaagse populariteit van Japan geplaatst wordt in historische context. Er is van alles te beleven voor fans én nieuwkomers!

Japan staat natuurlijk bekend om haar eeuwenoude tradities en cultuur, maar tegenwoordig is zowat iedereen wel bekend met dingen zoals Pokémon, Hello Kitty en robots. Door middel van historische topstukken laat Museum Volkenkunde zien dat de iconen van nu in een lange traditie staan. Er zal veel te zien zijn, zoals originele tekeningen en ontwerpen van klassieke manga, anime en games zoals Death Note, Princess Mononoke en Final Fantasy. De centrale blikvanger is het vier meter hoge schilderij Uki-Uki van Matsuura Hiroyuki waarin oude (traditionele kimono) en nieuwe (manga) elementen precies de kern van de tentoonstelling verbeelden.

Naast dat er veel te zien is, zal er ook veel zijn om te doen! Zo zullen er klassieke arcade games zijn en de nieuwste game computers. Liefhebbers van manga hebben de mogelijkheid om duizenden manga ter plekke te lezen. Ook zijn er verschillende activiteiten en evenementen gepland.

Heb je interesse om te gaan? Vergeet dan niet de website van Museum Volkenkunde in de gaten te houden. Hier kun je terecht voor tickets en verdere informatie over de activiteiten:

Deepening our imagination over crafts

Nederlandse versie onderaan

At JCE, we have one more volunteer, Mrs Masako Tashiro, she’s supporting JCE’s activities and she worked as interpreter for one of the exhibitors of MONO JAPAN. Through the experience of introducing her our own culture to the Dutch and European people, she gained new insights and inspiration.

Generally speaking, people take their own culture just for granted and we are supposed to understand how objects around us were produced and have been developed from the ancient times to be fitted in our lifestyle. Then, if we are asked how far we could explain how particular craft is produced and what aspiration is concealed on their creation, unfortunately many of us feel less confident to answer properly even about our own culture and I was also no exception before attending this event.

Exposure to tremendous traditional beauty during MONO Japan 2017 totally changed my preconceived notion as if many of my braincell were replaced. Being one of MONO Japan staff, I could luckily involve from the preparation stage and interacted with many exhibitors, many of whom are artisan, business owners and creators themselves. Hearing about the history and inspiring technique related story over their products, I noticed several philosophies in common, which are “the injection of passion” into object and “simplicity”. With sophisticated technique succeeded from the past and time-consuming process, they produce the objects as simply as possible, or just appear to be so, but there is always dignified elegance in it that we’ve never known before. At that point, I was completely obsessed with their products and couldn’t stop exploring far more details. Then, I asked myself, “what did I know about our own culture so far?”

It’s true the spirit of craftsmanship and their technique has been diminished over the decades in terms that civilization has been enjoying the benefit from the mass production and shrinking Japanese population. However, MONO Japan has proven that there are many younger generations who encourage themselves to venture innovative challenge to exploit their new market overseas so that they could vitalize their tradition. Furthermore, what is distinctive in MONO Japan is that not only it provides opportunity to acknowledge the genuine craftsmanship directly by exhibitors but also satisfies your intellectual needs through many lectures conducted by specialist. I’m also sure that many people simply get inspired by the collaboration with Lloyd hotel where each shop are installed in each distinctive hotel room.

Still now, I can’t forget one Dutch young lady told me; “I’m addicted with Japanese porcelain. Looks so simple, but I know it’s not! “. Deepening our imagination over the crafts, I’m sure that you find something special, which is absolutely “one and only” for yourself.
Just can’t wait until next year.

Masako Tashiro

Bij JCE werkt nog een vrijwilliger, mvr Masako Tashiro. Ze ondersteunt JCE’s activiteiten en ze heeft als tolk gewerkt voor een van de exposanten op MONO JAPAN. Door de ervaring van het introdcuren van haar cultuur aan de Nederlandse en Europese mensenn, heeft ze nieuwe inzichten en inspiratie gekregen.

Het verdiepen van onze verbeelding over vakmanschap

Over het algemeen beschouwen mensen hun cultuur als vanzelfsprekend, en we worden geacht te begrijpen hoe de producten om ons heen gemaakt en ontwikkeld zijn vanuit de oude tijden om te passen binnen onze leefstijl. Maar op het moment dat ons gevraagd wordt hoe een zeker vak wordt uitgevoerd en wat voor een streven er verbogen zit in de creatie, vallen velen van ons stil. Zelfs als het om onze eigen cultuur gaat. Voor mij was dit niet veel anders, tot dat ik een bezoek bracht aan dit evenement.

Door de blootstelling aan de grote hoeveelheid traditionele schoonheid tijdens MONO Japan 2017, zijn mijn vooroordelen helemaal veranderd. Omdat ik als personeel meewerkte aan MONO Japan, had ik het geluk om deel te nemen aan de voorbereidingen en heb ik contact gehad met veel van de exposanten. Velen van hen zijn zelf ambachtsman, bedrijfseigenaren en makers. Toen ik luisterde naar de geschiedenis en inspirerende techniek verhalen gerelateerd aan de producten, merkte ik dat er verschillende gedachtes gelijk waren. De “passie” die wordt gebruikt tijdens het maken van het product en “eenvoudigheid”. Met een succesvol geavanceerde techniek uit het verleden en een tijdrovend proces, produceren ze hun producten zo simpel als mogelijk. Althans, zo ziet het er uit, maar in werkelijkheid is er altijd een waardige elegantie in het product waar wij nog nooit iets over wisten. Sinds dat moment ben ik helemaal in de ban van deze producten en kan ik niet meer stoppen met het onderzoeken van meer details. Toen vroeg ik mij ook af, “Wat weet ik nou eigenlijk over mijn cultuur?”

Het is waar dat de ambachten en haar technieken zijn verminderd over de jaren, doordat de beschaving heeft kunnen genieten van de voordelen van massa productie en omdat de Japanse bevolking steeds kleiner wordt. Niettemin heeft MONO Japan bewezen dat er nog vele jongere generaties zijn die zichzelf aanmoedigen om de innovatieve uitdaging aan te gaan en de nieuwe buitenlandse markt te benutten om hun tradities nieuw leven in te blazen. Bovendien, wat MONO Japan onderscheidt is dat het niet alleen de mogelijkheid biedt om het echte vakmanschap direct te erkennen, het stelt ook je intellectuele behoeften tevreden door de vele lezingen die gegeven worden door specialisten. Ook weet ik zeker dat veel mensen alleen al worden geïnspireerd door de samenwerking met het Lloyd hotel, waar iedere winkel een eigen kamer in gebruik had.

Ik zal nooit vergeten dat een Nederlandse vrouw me vertelde; “Ik ben echt verslaafd aan Japans porselein. Het ziet er simpel uit, maar ik weet dat het dat niet is!”. Als je je verbeelding over vakmanschap verdiept, weet ik zeker dat je vanzelf iets speciaal tegen komt wat het ‘enige echte’ voor jou betekent.

Ik kan niet wachten tot volgend jaar!

Masako Tashiro

Nieuwe stagiaire, Loes


Mijn naam is Loes Janssen, en ik ben de nieuwe stagiaire bij Japan Cultural Exchange. Ik heb meer dan vier jaar Japans gestudeerd in Maastricht. Al sinds dat ik klein ben heb ik een interesse in Japan en de Japanse cultuur en een van mijn grootste wensen is dat de mensen om mij heen deze interesse ooit eens gaan begrijpen. Aangezien een van JCE’s visies is om de Japanse en Nederlandse cultuur met elkaar kennis te laten maken, raakte in geïnteresseerd in een stage. Twee ouderejaars op school hebben voor mij al stage gelopen bij JCE en ik heb hier positieve verhalen over gehoord. Dit was dan ook een motivatie voor mij om het ook te gaan doen. In mijn vrije tijd lees ik graag over de Japanse geschiedenis en luister ik graag naar Japanse pop muziek. Ik ben groot fan van de groep Morning Musume. Ik ga mijn tijd als stagiaire met plezier tegemoet.


My name is Loes Janssen and I am a new intern at Japan Cultural Exchange. I have been studying Japanese for over four years in Maastricht. Ever since I was young, I have loved the Japanese culture and I have always wished that the people around me would understand my feelings. One of JCE’s visions is introducing the Japanese and Dutch culture to each other to create productive collaborations. That was one of the reasons for me to apply as an intern at JCE. Two of my seniors at school have worked as an intern here before and I heard positive stories about their experiences. That motivated me to apply as well. In my free time I enjoy reading about the Japanese history and I am also a big fan of Japanese pop music, in particular Morning Musume. I am really looking forward to my time as intern at JCE.

Tomoko’s 2016 in the Netherlands

Hello, I’m Tomoko.
It’s already 4 month since I came here, it was very short but very long time for me.

I want to look back for my life or discoveries.

I spent these days working as an intern at Schiphol airport as my school project, and also working at JCE on weekend, and every time I talked with Emiko about what happened during the week.

First, I want to write about work at JCE.

Briefly, I started to work at here because I was interested in Japanese traditional crafts or techniques but what I knew was really small amount, so I wanted to know about that more and more.

By joining in many events like MAKER KAMER, ELLE decoration live, JAPAN Market, design exhibition of Yuzen, I had opportunities to tell to customer about the products face to face, help to organize the event, I could experience many many things. Every time I felt both feeling, excitement and difficulty. It’s very exciting thing to make better something when I face some difficulty and it was so precious experience to do by myself because if I don’t know, I can’t find what is happening at background of the event.

Besides, I could listen very interesting story that Mr. Nakajima told me when I met him during the Yuzen design exhibition. It was about the productive side. For example, about coming of age ceremony. If there are one million people of my age, if there are half million men and women, and one out of five will buy Furisode, it is specific Kimono for this ceremony, producers have to make 100 thousands of that. If they make more amount of Kimono, these will be not necessary.

At the same time, they have to think about which company will make how many, and if there are so many company, it’s not easy to know that. Also, about a reason that works for craftsman is disappearing, he told me a lot of stories about “present” situation. These are very natural but I didn’t focus so very stimulated for me. I want to write about this again at the other time.

Since I came to here, by many experiences, meeting so many people, my perspective was broadened very much. I could find many new ways to choose after this study and now I got lost my way of life. It’s very happy thing for me.

Everything I touched has wider and deeper side than I expected, and always there were culture in every background. I felt like I dived into the sea filled with Japanese culture.

About the total thing,

Every day I feel differences between Dutch and Japanese culture, like service or how to tell our opinions. Since we have different backgrounds, meanings of words or sentences come to be different, too, and it is not easy to understand each other. We have to talk a lot and it takes long time.

Strengths has also weakness, so I want to experience a lot and want to be able to choose the best way when I face the same situation.

Though there are so many difficulties, what I feel the best thing to come here is I can think sincerely about myself and also my home country, about social problem, education, traditional crafts or culture and more. Even just walking around, all are first time for me at here, it is very exciting.

My world was very small.

After coming here, I faced my weakness or bad point a lot of time, sometimes tried something to overcome, thought about it very hard, disappointed myself, escaped to somewhere, grew up a little, this is my life in 2016.

I would like to try many things also in 2017 and grow up as much as I can.

Thank you very much for reading.

See you again in next year,

Tomoko Kobayashi


Sumie workshop report (22 October)

Hello, I’m Tomoko.
This is my report of the Sumie workshop held on the 22nd of October.

When you hear the word, ”Sumie”, what do you think?
I thought it was just drawing pictures with ink. Some of you may think how simple it is, but after the workshop my feeling changed surprisingly.

This workshop had already been held a few times at JCE and this time, its content was to draw the landscape in Suibokuga. Ms. Katamine lectured us, she came from Leiden.

By the way, painting only in ink are called Sumie and among sumie, paintings that use various techniques of shading and graduation are called Suibokuga in Japanese.

Process of this workshop is,
1. Explanation of Sumie
2. Making ink by rubbing an ink stick on an ink stone
3. Demonstration of each drawing techniques and trying it out
4. Let’s draw a landscape!

At first, Ms. Katamine explained about the history and various techniques of Sumie, and differences between two kinds of stamps on pictures, Gain and Yuin. After that, participants started to rub an ink stick to make ink.


Gradually, we could smell the nice scent of the ink!
After making ink, learned various drawing techniques. Since Ms. Katamine demonstrated each techniques one by one, it was very easy to find out how to draw it and all participants listened her lecture earnestly.


For me, the way of using the brush when drawing was very interesting because sometimes they painted with reverse direction of brush, or widened point of the brush. I only knew ways of using the brush for calligraphy so it was very surprising.


After practicing all techniques, we drew a landscape at the end.
Every participant had each way of using their brush, it seemed very different even though they use the same composition and models.


I asked the participants “What point is fascinating for you?”, and I got the answer that it was very simple but it had great depth.
It has no color but how much water you use or how much pressure you put on the brush makes a big difference in the outcome of the rocks or seas draw. Although color has its fascinating point, it is also very fascinating and interesting that we can represent various things only with neutral colors.

Every time I join a workshop, I feel it is very different what I know and what I experience.
I wrote at first too, even though my first impression of Sumie was very simple, by knowing the process like how to move brush made big differences, I could feel my knowledge being broadened, deepened and at the end, I always feel impressed.

During this workshop, I worried about the brush they used because it seemed to be very damaged by using it with widened point and no moisture, so I asked Ms. Katamine.
If we draw with a cheap brush made with chemical fibers, it can last only a few times. Also for ink, if we use with a cheap one contains different ingredients, it will run with water, but if we use the natural brush or ink, it can last for some years and the ink won’t run.
When it seems to be the same at a first glance, you can find differences by using. I felt that there is a real meaning in using natural tools. I would like to search how to make its tools, too!


Nice posture!

Lezing van Unagino-Nedoko

Gisteren waren CEO van Unagino-Nedoko, Takahiro Shiramizu en tolk/collega Rei Watanabe bij DutchCulture voor een lezing over de organisatie en met wat voor projecten ze bezig zijn geweest.

Ikzelf had ze gisterochtend pas voor het eerst leren kennen en kort gesproken dus ik wist er nog vrij weinig over, maar gelukkig gaven ze diezelfde dag nog een presentatie waar ik bij mocht zijn waardoor ik direct een goed beeld kreeg van deze veelzijdige organisatie

Allereerst, wat is Unagino-Nedoko? Of eerder; wat betekent het? Blijkbaar is unagi no nedoko (うなぎの寝床 letterlijk vertaald: “slaapplaats van een paling” ) een uitdrukking die gebruikt wordt bij het omschrijven van lange smalle gebouwen met een kleine ingang. Oude Japanse straten hebben nog veel van dit soort gebouwen en de winkel van Unagino-Nedoko is ook in zo een gevestigd, in Yame in de Kyushu regio.

Unagino-Nedoko is opgericht door Takahiro Shiramizu en Shogo Haraguchi, met het doel de lokale ambachten van Kyushu samen te brengen, te behouden en toegankelijk te maken voor de rest van Japan en de wereld. Dit doen ze door middel van onder andere de winkel in Yame en webshop waar ze verschillende handgemaakte producten verkopen, het organiseren van evenementen in Japan, en veel onafhankelijk onderzoek en interactie met lokale ambachtslieden, designers en geïnteresseerden.

Het was duidelijk dat Unagino-Nedoko erg veel waarde hecht aan het verhaal achter de verschillende traditionele Japanse ambachten. Zo zoeken ze steeds naar nieuwe manieren om deze waarde over te brengen aan consumenten, en de ambachtslieden dichter bij deze consumenten te brengen. Vooral op een internationale schaal is het voor te stellen dat dat heel moeilijk zal zijn, maar met het Holland-Kyushu project dat in het leven geblazen is om de culturele band tussen Nederland en Kyushu te versterken, is al een mooie samenwerking aan het bloeien.

Er zijn al verscheidene culturele uitwisselingen geweest tussen Nederlandse designers en Japanse traditionele ambachtslieden in Kyushu. Een goed voorbeeld hiervan is nog tot en met 30 oktober te bekijken op Dutch Design Week in Eindhoven. Het is erg interessant om te zien hoe nieuwe ideeën en projecten ontstaan door samenwerkingen en uitwisseling van kennis tussen creatieve geesten uit twee totaal verschillende culturen. De sfeer tussen Unagino-Nedoko en de aanwezigen bij de lezing was ook heel open en informeel, er werden veel interessante dingen verteld en ik heb het gevoel dat ik ook weer een hoop heb geleerd van iedereen. Ik kijk uit naar wat de samenwerking nog meer teweeg zal brengen!


Queeny @ JCE

Hallo! Mijn naam is Queeny en ik ben de (soort van) nieuwe stagiaire van JCE. Ik heb ongeveer vier jaar lang Japans gestudeerd in Maastricht en ben onlangs afgestudeerd. In een zoektocht naar de verdere zin van het leven na het studentenleven ben ik terecht gekomen bij JCE. Hier zal ik tijdelijk ervaring opdoen in het organiseren van Japan-gerelateerde evenementen en tegelijk veel kunnen leren over Japanse (traditionele) kunst en cultuur. Er is me verteld dat er veel interessante evenementen en projecten in de planning staan, dus ik kijk ernaar uit om daaraan mee te mogen werken!

Mijn interesses zijn Japanse (rock) muziek, Japanse mode, me bezig houden met kleine creatieve projecten en reizen.

Hello! My name is Queeny and I am (kind of) the new intern of JCE. I have studied Japanese for about four years and just recently graduated. In a search for the meaning of life after student life, I ended up at JCE. Here I will gain some experience in organising events and at the same time learn about Japanese (traditional) art and culture. Lots of exciting events and projects are coming up, so I am very glad to become a part of these!

My interests are Japanese (rock) music and fashion, keeping myself busy with small creative projects and traveling.